Ένα -δυστυχώς- εξαιρετικά επίκαιρο αφιέρωμα, με ταινίες προερχόμενες είτε από την εποχή του «Κραχ», είτε μεταγενέστερες, εμπνευσμένες όμως από αυτό. Ταινίες όπως Τα Σταφύλια της Οργής (The Grapes of Wrath) του Τζον Φορντ, ένα επικό road-movie, βασισμένο στο ομώνυμο, βραβευμένο με Πούλιτζερ βιβλίο του νομπελίστα Τζον Στάινμπεκ, το οποίο αφηγείται την οδύσσεια μιας οικογένειας αγροτών, που αποφασίζει να αφήσει την Οκλαχόμα προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής στην Καλιφόρνια του ’30 – το Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie and Clyde) του Άρθουρ Πεν, την ταινία που όχι μόνο καινοτόμησε στην απεικόνιση της βίας, αλλά προσεγγίζοντας το κεντρικό της δίδυμο εγκληματιών ως ρομαντικούς αντιήρωες, άλλαξε μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονταν ως τότε οι «κακοί» στις ταινίες – τους Χρυσοθήρες (Gold Diggers of 1933) του Μέρβιν ΛεΡόι, ένα από τα διασημότερα μιούζικαλ της περιόδου, ξακουστό για τις εντυπωσιακές χορογραφίες του «βασιλιά» του είδους Basby Berkeley, στο οποίο τρεις χορεύτριες του Μπρόντγουεϊ προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρουν χρηματοδότες για μια παράσταση που επιθυμεί να ανεβάσει ο –πνιγμένος στα χρέη- παραγωγός τους, και το Man’s Castle του Φρανκ Μπορζέιγκι, ένα σκληρό, αναπάντεχα ρεαλιστικό αισθηματικό δράμα με πρωταγωνιστή τον Σπένσερ Τρέισι, το οποίο πρωτοέθεσε επί τάπητος θέματα «ταμπού», όπως η εκτός γάμου συμβίωση και η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.